بیمه همگانی، حق مسلم ماست!

شب بخیر! قلب من!

در هنگامه ای که با کوچکترین بهانه، و بهر مناسبت، در تعریف و تمجید غلوآمیز از شهر یزد، مدام لقب «دارالعباده» و شعر و شعار «قنات و قنوت و قناعت» تکرار و تبلیغ می شود، مردم شهر فقر و ثروتی، که بالاترین سرانه تخت بیمارستان و بیمارستان و پزشک و مدرسه غیرانتفاعی و بانک و بنگاه را دارد، بعلت بیماری های قلبی و سکته و سرطان و دیابت، در بیمارستانها بستری شده، می میرند و هیچگاه دلایل این بالاترین آمارها و رتبه های اول مرگ و میر، بررسی و اعلام  و در رسانه ها تکرار نمی شود...

بر خلاف پیش بینی مسئولان و مدیران استان، و با همه تبلیغات و مصاحبه های انجام شده، مردم یزد، بر خلاف دیگر شهرها و استانها،  استقبال چندانی از احمدی نژاد نکرده، و کمترین نامه را به رئیس جمهور نوشتند، که دلایل مختلفی می تواند داشته باشد.

1- مردم یزد، مشکل و درخواستی نداشته اند!

2- مشکل آنقدر زیاد بوده، که نمی دانسته اند به کدام اشاره کنند!

3- امیدی به دولت نهم و مدیران شهر و استان نداشته اند!

و شاید که...

خاج منصور برای پانصد ریال، پنج ساعت وقت گذاشت!

اگر شهرداری، روابط عمومی و شهردار شایق، مشاور داشت!

اینکه بازهم بعد از سکته و سکوت، با وجود وضع مشخص شهر و استان و مدیریت مدیران عاصی، به نوشتن ادامه دهیم یا نه! ما را سخت در دایره تردید گرفتار کرده است؛ چرا که...

سی روز و شب، در خلوت و سکوت، با بازخوانی و مرور دوباره کتابهای خوانده شده و نگاه به جوانه زدن و غنچه کردن گل سرخ و بازی پرآهنگ گنجشگ ها و عشقبازی فاخته ها گذشت، و سرانجام، یکبار دیگر، با قلم و قلبی لرزان و دلهره، بدنیای مجازی بازگشتیم.

اینجا یزد است، دیار شعور و فهم و آگاهی!

دیار دود و دیابت و سکته و سرطان