در حالیکه هنوز در بعضی از مناطق شهر یزد، نرخ زمین کمتر از پنجاه هزار تومان می باشد، در میان بی تفاوتی مسئولین فرهنگی و سیاسی استان، زمین های منطقه ای ازده بالا که تفرجگاه پزشکان و سرمایه داران یزدی و غیر یزدی می باشد، به متری دویست هزار تومان رسیده است، تا تبعیض و فاصله طبقاتی در یزد به نمودار جالب دیگری دست یابد، و ورود مردم فقیر و محروم، اندک اندک به این منطقه ییلاقی ممنوع گردد.

اینک بسیاری از اهالی و جوانان روستای خوش و آب و هوای ده بالا، همچون فلسطینیان، در ده بالا و موطن خود زمین و خانه و ملکی ندارند، و مشخص نیست که زمین های دولتی حاشیه روستا و دامنه شیرکوه، چگونه سهم و نصیب سرمایه داران و ثروتمندان و از ما بهتران و خوش نشینان یزدی شده است.

ساخت و سازهای تشریفاتی و تجملاتی در منطقه اعیان نشین ده بالا، که به ونک و شمیرانات و سویس یزد تبدیل گشته، باعث ورود مد و تیپ های آنچنانی و فرهنگ و نیروی کار غیر بومی به ده بالا شده است، که این مسئله با توجه به میهمانیها و شب نشینی های پرهزینه، تبعات مختلفی را در پی داشته است و خواهد داشت.

ده بالا اینک شهری است بی شهردار و قانون و آزاد در زیر پای شیرکوه، که روزهای تعطیل و ایام تابستان، پذیرای هزاران نفر، از مناطق دیگر شهر و استان می باشد.