حق مسلم «هستی» است!

از تابستان چهل! تا زمستان هشتاد! چهل سال فاصله بین «پدر» با « دختر» است، و اینک «هستی» در پنجمین بهار عمر، حق مسلم خود را با خنده های کودکی، در گوش پدر «در بستر خوابیده» فریاد می زند.

فریاد زدن! بازی کردن! خندیدن! قصه شنیدن! و در کوچه و خیابان و پارک با پدر دویدن، حق مسلم «هستی» است!

هستی کوچولویی که گاه بر اساس آموخته های خود در مهد کودک و تلویزیون، شعار می دهد: انرژی هسته ای، حق مسلم ماست! اینک مسلم ترین و قانونی ترین حق خود را نه ازدولت و حاکمیت، که از پدر درخواست می کند!