یکبار برای همیشه

بدون اشاره به مقالات چاپ شده در روزنامه های مختلف، که چندین کتاب می شود، شرح کوتاهی از گذشته را، برای سوال کنندگان تکرار کرده و بازهم:

از خودم می پرسم:

چرا هنوز اینجا مانده ام؟!

سال 58 هفته نامه «گلواژه» پس از انتشار 4 شماره، توقیف و تعطیل شد.

سال 60 نمایشنامه «پنجره های بی پنجره» نوشته شد.

سال 61 نمایشنامه های در «سکوت گذرگاه» و «خبر اینست که اینجا خبری نیست که نیست» نوشته شد.

سال 62 نمایشنامه «شین بدون سین» نوشته شد.

سال 70 نمایش «پنجره های  بی پنجره» جایزه اول متن و کارگردانی و بازیگری را در جشنواره استانی گرفت و منتخب نشد و به جشنواره منطقه ای راه نیافت.

سال 71 نمایش «در سکوت گذرگاه» جایزه اول متن و کارگردانی و بازیگری را در جشنواره استانی گرفت و منتخب نشد و به جشنواره منطقه ای راه نیافت

سال 72 نمایش «مادر برایم قصه نگو!» جایزه اول متن و کارگردانی و بازیگری را در جشنواره استانی گرفت و منتخب نشد و به جشنواره منطقه ای راه نیافت.

سال 72 نمایشنامه « آخرین نفر در آخرین قفس» نوشته شد.

سال 73 نمایش «خبر اینست که اینجا خبری نیست که نیست» مجوز حضور در جشنواره و اجرا نگرفت.

سال 73 ایستگاه مطبوعات طراحی و در سطح شهر ایجاد شد.

سال 74 نمایش «اشکی بر رنجی» مجوز اجرا نگرفت.

سال 75 نمایش « آخرین نفر در آخرین قفس» مجوز حضور در جشنواره و اجراء نگرفت.

سال 79 یکصد ایستگاه مطبوعات از طراح و مجری آن باز پس گرفته شد.

سال 82 دادگاه نامه« شب بخیر آقای رئیس جمهور» تشکیل و هیئت منصفه مطبوعات رای برائت صادر کرد و اما جریمه مالی  پرداخت شد!

سال 82 نمایش «شین بدون سین» مجوز حضور در جشنواره و اجرا نگرفت.

سال 82 نمایش «راه عشق» مجوز اجرا نگرفت.

سال 83 مجوز چاپ کتاب «نامه ای برای امشب!» لغو، و کتاب در صحافی توقیف شد.

سال 84 نمایش «تصویرهای شکسته 2 (تصویر امید)» در بازبینی رد، و به جشنواره راه نیافت.

سال 84 نمایش «تصویرهای شکسته 1 (تصویر ستاره)» جایزه اول بازیگری را در جشنواره استانی گرفت و منتخب نشد و مجوز اجرا نگرفت؟

سال 84 سایت شوق دات کام طراحی و ایجاد شد!

سال 85 نامه ای برای امشب رفع توقیف شد، مجوز پخش گرفت، اما در صحافی هفت هزار جلد آن آتش گرفت و سوخت!

براستی! چرا هنوز اینجا در این شهر مانده ام؟!

دیوانه ام؟