از داریوش و ابی و ستار و عمادرام تا افتخاری و پاشایی و چاووشی و مازیار فلاحی
موسیقی غمزده ای که جامعه غمزده و افسرده تشنه آن است! 

در جوانی و نوجوانی و سالهای قبل از انقلاب آنچه که جوانان را بخود جذب می کرد، ترانه های غمگینی بود که خوانندگان زن و مرد می خواندند.
شقایق، اینجا من خیلی غریبم
آخه اینجا کسی عاشق نمیشه!
صبح ها با زمزمه ترانه های عاشقانه داریوش از خواب بیدار می,شدیم و شب ها با صدای غمگین داریوش دل بخواب می سپردیم.
ترانه ها و آهنگ ها داریوش که مدام هم به عنوان آهنگ هفته و ماه و سال انتخاب می شد، غمگین بود، آنقدر که جوانان عاشق و عاشق پیشه، با آن ترانه ها زندگی و گریه و حال می کردند!
زیباترین ترانه های گوگوش هم غمگین ترین آنها (مرداب) و (کویر) و (کمکم کن)بود، و حبیب و (مرد تنهای شب) و ترانه های عماد رام و ابی و ستار و (مسافر) و (زمستان) افشین مقدم که در جوانی و اوج محبوبیت تصادف کرد و کشته شد! همه غمگین و عاشقانه و پر از,سوز و آه و ناله!
دیشب چهار نوازنده گروه کنسرت کلهر نزدیک یکساعت و نیم با کمانچه و سنتور و سه تار و تنبک در سالن تربیت معلم نواختند. غمگین و زیبا و تاثیر گذار! و جوانانی که با تیپ های مختلف آمده بودند، در سالنی که سرشار از بوی عطرهای مختلف بود، با آهنگ های غمگبن به شور آمدند و ازین غم و حزن با همه وجود لذت بردند!
ترانه های مرحوم پاشایی مملو و آغشته به غم بود،صدای چاووشی و مازیار فلاحی هم که با غم عجین است و بدون غم معنا و طرفداری ندارد، و اما نکته اینست که چرا جوانان ایرانی برای شادی و.لذت بردن از لحظه های جوانی، چه قبل از انقلاب و چه بعد از انقلاب، بسراغ آهنگ ها و ترانه ها و شعرهای غمگین و اشک آور میروند!؟ و مهمتر اینکه در تعجب هستیم که چرا دادستان نیشابور با برگزاری کنسرت کیهان کلهر در نیشابور مخالفت کرده و مانع از اجرای کنسرت شده بوده است!؟