ناکارآمدی شوراهای شهر در ایران!
هزینه های اضافه بر دوش مردم
شوراها یا کاریکاتوری از دموکراسی و جامعه مدنی !؟
آنچه که باید باشد و آنچه که هست 

با قانون فعلی,شوراها در ایران امید چندانی به بهبودی فضاهای زندگی و شهری نمی توان داشت، و.تغییرات گاه فقط, در جابجایی اعضای شوراها صورت می گیرد و نه تفکر و.شیوه مدیریت ها!
اکثر اعضای شورای شهر کلانشهرها و شهرهای بزرگ ایران، ساکن محلات و مناطق خاص و اعیان نشین هستند؛ و محلات و مناطق بسیاری نیز هیچ نماینده ای در شورای شهر ندارند، و بسیاری از اعضای شورای شهر بعضی از شهرها، تا پایان دوره حتی برای یکبار نیز خیلی ازین محلات و مناطق را ندیده و متوجه مسایل و.مشکلات و معضلاتش نمی شوند، و.اما چرا بعضی مناطق و.محلات چند عضو در شورای,شهر دارند و بعصی مناطق و محلات، هیچ عضو و.نماینده ای در شورای شهر ندارند!؟
تهران ۲۲ منطقه دارد و قرار است که شورای شهر آینده ش بیست و.یک عضو داشته باشد، اعضایی که محل سکونتشان بطور حتم فقط در چند منطقه ازین بیست و یک منطقه خواهد بود و اما این نقص بزرگ شوراها، که اعضای,شورای شهرش بیشتر نماینده احزاب و جناح و گروه های سیاسی هستند و نه مردم مناطق و محلات مختلف شهر کی و چگونه رفع خواهد شد!؟
نگاهی به شورای شهر نیویورک هشت میلیون نفری
* شورای شهر نیویورک پنجاه و.یک نفر عضو دارد و اعضای شورا هر کدام نماینده منتخب یک شورای ناحیه District Council از ۵۱ شورای ناحیه شهر نیویورک هستند. از همین رو مسائل هر ناحیه شهر می تواند از سوی عضو شورا که از اهالی همان ناحیه و ساکن در آن جاست پیگیری شود و مردم آن ناحیه می دانند که در هنگام بروز مشکل و طرح مطالبات و نیازها به چه کسی باید مراجعه کنند.
* شورای شهر نیویورک مرجع قانون گذاری این شهر است.
* شورای شهر نیویورک بر کاربری زمین در شهر نیویورک نظارت دارد و در باره رشد و توسعه شهر تصمیم می گیرد
* در نیویورک هر عضو می تواند تنها برای دو دوره متوالی عضو شورای شهر باشد و پس از وقفه ای چهار ساله مجددا می تواند نامزد عضویت شود.
* در نظام مدیریت شهری نیویورک، شورا به عنوان یک اهرم کنترل در برابر شهردار در مدل «حکومت شهردار- شورای قوی» عمل می کند و مانع از سلطه فردی شهردار بر شهر می شود.
,* شهردار نیویورک را مردم این شهر انتخاب می کنند و قدرت زیادی دارد.
* در نیویورک شورای شهر بر کار ادارات شهر نظارت دارد.
براستی اگر شوراهای شهر در ایران همچون نیویورک.بود چه اتفاقی در ایران می افتاد و اصلا امکان دارد که چنین مدل شوراهایی روزی روزگاری در ایران بوجود آید و.شروغ بکار کند!؟